A banda sen futuro

Marilar Alexandre, desta volta fálanos de Carlota. Carlota comeza o curso escolar, pero este ano vai ser diferente. En primeiro lugar, terá que ir coa cabeza rapada por mor dunha enfermidade; en segundo lugar, o seu cantante favorito, Poch (cuxo primeiro grupo musical foi A banda sen futuro), morre. O retrato de Poch que ela ten no seu cuarto será o confidente do día a día de Carlota, sobre todo, do que lle acontece no instituto onde a miran como a un ser estraño e onde atopará as mellores amizades, algún que outro inimigo, quizais o amor...

A autora narra a historia sobre un fondo musical que acompaña a lectura desta novela desde o principio ata o remate.

Gozade coa lectura e comentádenos que vos pareceu.

Eu coma sempre.

En Eu, coma sempre, Cándido Casal preséntanos o mundo da infancia da man de Alfredo Manuel «Tucho», un rapaz de aldea que narra en primeira persoa a súa vida cotiá, a experiencia escolar, as súas aventuras cos compañeiros de xogos e os primeiros sentimentos amorosos. Segundo imos lendo, metémonos na propia pel de Tucho. Ides rir con el, si, mais tamén reflexionaredes sobre a vida, o amor, a amizade...

O autor: Deixemos que sexa el mesmo o que nos fale:

“Eu son o tal Cándido Casal, autor deste libriño (...). Hai xa máis de corenta anos que nacín nunha aldea moi chuliña da provincia de Ourense (...) Daquela aínda non había alí luz eléctrica nin teléfono nin outras moitas cousas que agora hai, pero eramos moitos rapaces e rapazas e divertiámonos moito a pesar de que tiñamos que traballar arreo, tanto na escola coma nas cousas do campo.”